Concept

Beaufort 2018

Heidi BalletBeaufort is een driejaarlijks kunstproject dat zich uitstrekt over de hele Belgische kustlijn. Het is een project dat startte in 2003 waarin de zee vaak de hoofdrol speelt. In Beaufort 2018 wordt de zee belicht als een plek die onbeheersbaar is en ons tegelijk verbindt met de rest van de wereld. Iedere deelnemende kunstenaar komt uit een land dat grenst aan een zee. Een onderliggend thema van deze editie is de rol van permanente monumenten. Hoe geven ze betekenis aan een plek? Welk soort interpretatie krijgen ze toebedeeld door de omwonenden? En in hoeverre is de kracht van hun boodschap onderhevig aan de tijdsgeest? 

Monumenten worden traditioneel opgericht voor personen die een belangrijke bijdrage leverden aan de maatschappij. Anderzijds staan ze ook vaak symbool voor tragische gebeurtenissen zoals rampen en oorlogen waarbij velen sneuvelden. Ze herinneren ons eraan dat niet alle maatschappelijke processen, zoals macht en heerschappij, steeds onder onze controle staan. Ondanks de menselijke hang naar orde en vrede is de geschiedenis onderhevig aan het ritme van eb en vloed. 

Monumenten zijn in zekere zin een fysiek geworden poging tot het vereeuwigen van ideeën. Dit terwijl de betekenis en kracht van die ideeën bepaald worden door de tijdsgeest. Bepaalde koloniale monumenten bijvoorbeeld verheerlijkten heroïsche daden, maar vandaag is hun boodschap achterhaald. Recente discussies omtrent de standbeelden die herinneren aan het Belgisch koloniaal verleden zijn een gevolg van deze ongemakkelijke situatie. Haalt men ze weg omdat ze de huidige tijdsgeest niet meer weerspiegelen, of laat men ze staan mits een tekstaanpassing waarin men uitleg geeft? Dezelfde debatten speelden zich af in landen die het communisme afzwoeren en waar voormalige leiders van hun sokkel gehaald werden. De intrinsieke waarde van een monument of van heldendaden die al dan niet respect afdwingen, wordt pas na lange tijd duidelijk. Ze is vervlochten met veranderende maatschappelijke verhoudingen en het toenemen van kennis. 

Hebben we nood aan nieuwe monumenten? Zo ja, op welke manier kunnen ze de opvattingen van onze tijd correct weergeven? Is zoiets überhaupt mogelijk? 
De realiteit van de klimaatsverandering heeft ons tot een keerpunt gebracht. We zien ons verplicht op een bescheidener manier om te gaan met de elementen. Terwijl de mens in het verleden zichzelf een alleenheerschappij toedichtte, gedragen door wetenschappelijke ontwikkelingen, zien we thans grenzen aan ons kunnen, en daarmee ook grenzen aan ons vastgeroeste westerse denken. De zeespiegel stijgt, en onze denkbeeldige controle zet een stapje terug. Miljoenen mensen dreigen klimaatvluchteling te worden door ons globale ecologische wanbeheer.
 
Onze kwetsbaarheid ten aanzien van de natuur is het scherpst voelbaar aan de kust. De kunstenaars van Beaufort 2018 geven uiting aan de veranderende verhouding tussen mens en natuur en de werken belichamen tegelijk een reflectie over de beperkingen van materiele vereeuwiging door het bouwen van monumenten. Het is in die zin dat Beaufort 2018 doordrongen is vaneen eeuwenoud en brandend actueel eerbetoon aan het oppermachtige karakter van de zee. 

Bezoek Beaufort 2018 van 30 maart tot 30 september 2018
 

Curator Heidi Ballet

Heidi Ballet (°1979, Hasselt)  werkt als onafhankelijk curator vanuit Brussel en Berlijn. In 2017 curateerde ze in Noorwegen de Lofoten Bienniale (LIAF) onder de titel I Taste The Future, samen met Milena Hoegsberg. In 2016 curateerde ze de tentoonstellingsreeks Our Ocean, Your Horizon in Jeu de Paume in Parijs en Musee d'Art Contemporain (CAPC) in Bordeaux met kunstenaars Edgardo Aragon, Guan Xiao, Patrick Bernier & Olive Martin en Basim Magdy. Ook in 2016 curateerde ze de groepstentoonstelling The Morality Reflex in Contemporary Art Centre (CAC) in Vilnius. Tussen 2013 en 2015 was ze als onderzoekerscurator verbonden aan de tentoonstelling After Year Zero die getoond werd in Haus der Kulturen der Welt in Berlijn (2013) en Museum for Modern Art in Warsaw (2015). In 2012 was Ballet als assistent curator van de Biennale van Taipei, en van 2008 tot 2012 werkte ze als gallery director bij Jan Mot in Brussel.
 

Voorgeschiedenis Beaufort

Op zoek naar Utopia_Jan FabreDe eerste editie van Beaufort vond plaats in 2003 met als grondlegger Willy Van den Bussche, toenmalig directeur van het PMMK in Oostende. Zowel voor de editie van 2003 als 2006 was hij curator van Beaufort. Monumentale kunstwerken vonden hun plaats in het unieke decor van de Kust. Met enkele iconische beelden, zoals Maman, de spin van Louise Bourgeois en Another Place, de figuren van Antony Gormley als resultaat.

In 2009 volgde Phillip Van den Bossche, huidig directeur van Mu.ZEE, Willy Van den Bussche op als curator. Hij legde met zijn selectie de klemtoon op werken die in dialoog gingen met de zee, het erfgoed, de bewoners en de geschiedenis van de kust.
Ook in 2012 nam hij ook de artistieke selectie op zich, in samenwerking met intendant Jan Moeyaert van vzw Ku(n)st. De focus lag in Beaufort 2012 op Europa.
In 2015 werd de selectie gemaakt door een team van curatoren, namelijk Phillip Van den Bossche, Hilde Teerlinck, Lorenzo Benedetti en Patrick Ronse. Onder de titel  ‘Beaufort Buiten de Grenzen’ vond Beaufort 2015 plaats op drie opvallende natuur- en erfgoedlocaties.

Doorheen alle edities werden verschillende werken aangekocht en ontstond zo een Beeldenpark aan Zee, dat zich uitstrekt over de verschillende kustgemeenten.
 

Ontdek het permanent beeldenpark